บางครั้ง..ความรักของคนเราก็มองได้หลายต่อหลายมุมนะ แต่คิดว่ามุมที่น่าจะมีสาระสำคัญที่สุดน่าจะเป็นสองมุมที่ช่างแตกต่างกันมากเหลือเกิน... อาจมีหลายคนที่คิดว่าคนกันไปเรื่อยๆ ดูๆ กันไปเรื่อยๆ เป็นอย่างนี้แหละ ถ้ามันจะใช่ก็ใช่ไม่ใช่มันก็ไปของมันเอง... เหมือนไม่ได้มีจุดหมายให้กับชีวิตเลยไม่ต่างอะไรกับลอยอยู่กลางทะเลแต่ไม่มีขอนไม้ รู้เพียงแต่ว่าตัวเองมีชีวิตรอดอยู่ ณ ตอนนี้ แต่วันพรุ่งนี้ละ วันมะรืนละ วันมะเรื่อง และวันต่อต่อไปละ.....ไม่เคยคิดเผื่อเลย ถ้าคุณมัวแต่คิดอยู่แบบนี้แล้วเมื่อไหร่จะพบความรักที่มันแน่นอนสักครั้ง ความรักที่จะทำให้คุณได้สัมผัสกับคำว่ารักจริง..จริง ในขณะที่อีกหลายต่อหลายคนคิดในทางสวนกันว่าความรักของเราสองคนมันไม่ใช่แค่วันนี้พรุ่งนี้จบ เป็นตอนๆไป (ไม่ใช่ละครหลังข่าวนะ) มันต้องรักกันด้วยความรู้สึกนึกคิด รักกันด้วยความห่วงใยความปราถนาดีต่อกันและที่สำคัญรักกันด้วยหัวใจ(เป็นที่ตั้ง) ไม่ใช่รักกันด้วยแค่เพียงร่างกายสังขารภายนอกเท่านั้น ใครๆ อาจจะว่าเป็นเพียงทฤษฏีลวงโลก หากแต่คุณรู้สึกสักนิดหนึ่งของเสี้ยวความคิด แสดงว่าคุณก็สามารถเป็นผู้ที่มีความรักแบบประยุกต์ทฤษฏีมาใช้กับการปฏิบัติได้..... ไม่ยากเลยหากเราจะมานั่งตรองดูว่าความรักมันไม่ได้วาบหวามชั่ววูบ เดี๋ยวเดียวหรือว่าชั่วครั้งคราว แต่มันมากมายกว่าที่คุณคิด มันเป็นขั้นๆเลยก็ว่าได้ อาจจะเริ่มจากการที่คุณสองคนจะต้องมาสแกนกันก่อนว่าเราจะตกลงคบหาดูใจกันเลยหรือเปล่า แรกๆอาจจะมีอะไรบางอย่างที่มันขัดหูขวางตาไปบ้างช่างปะไร ในเมื่อคุณสองคนต้องศึกษาและปรับเปลี่ยนกันอีกมากมาย เมื่อคุณผ่านสิ่งที่เรียกได้ว่าเป็นฝ่ายต้อนรับและเยี่ยมเยียนเพื่อเข้าไปศึกษาข้อมูลในใจของกันและกันแล้ว ต่อมาคือ การได้มีส่วนหนึ่งส่วนใดของเศษเสี้ยวชีวิตประจำวันของคุณที่สามารถดำเนินชีวิตร่วมกันได้ ตัวอย่างเช่น ไปกินข้าวดูหนังฟังเพลงไปเที่ยวด้วยกัน อะไรประมาณนี้ หรือที่คุ้นหูว่าออกเดทนะแหละ มันต้องมีอยู่แล้ว เพื่อเป็นการเรียนรู้นิสัยใจคอกันในระดับเบื้องต้น ถ้าไม่ได้ไปนั่งคุยไม่ได้ไปพูดคุยสนทนากันก็จะทำให้คุณไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายเป็นยังไง (รุกหรือรับ!!! อ้าวไม่ใช่) หากคุณคิดว่าการศึกษากันเบื้องต้นนี้ ประเดี๋ยวประด๋าวได้ ก็เข้าใจผิดแล้ว ต้องอาศัยเวลานะครับ มากน้อยประการใดขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของทั้งคู่ว่าจะต้องใช้เวลาในการสนิทสนมกันมากน้อยแค่ไหน(แต่ถ้าวันเดียวนี่เหลือเชื่อครับ) ต้องการที่จะเข้าใจกันมากแค่ไหน กับการที่คุณจะต้องส่งผ่านความรู้สึกที่ปลาบปลื้มให้กันอีกนาน เพียงข้อมูลเบื้องต้นที่ผ่านมาคนเราจะสามารถคาดคะเนถึงอนาคตได้แล้วว่า ฉันจะคบอีตานี่ต่อไปดีรึเปล่า สำหรับคำว่า "รัก" แล้ว ทั้งหมดทั้งมวลมันขึ้นอยู่กับการเจรจาของคู่กรณีทั้งสองฝั่ง ว่าจะเอากันไงกันดี สำหรับคนรักแรกหวานจ๋อยจุ๊บจิ๊บกุ๊กกิ๊กนั้น ไม่ต้องใช้อะไรมาพิจารณามากมายเลย แค่เธอรักฉัน..ฉันรักเธอ...เรารักกัน เท่านี้พอ...จิงมะ แต่...กับคนที่ต้องการรักอย่างจีรังนะ แค่นั้น...ยังไม่พอ!!! อย่างที่บอกไปแล้วว่าขึ้นอยู่กับคนสองคนที่ต้องการจะรักกัน(ซึ่งข้อนี้ใครๆ ก็รู้) การที่คนสองคนมาเจอกันจำเป็นต้องมีส่วนหนึ่งส่วนใดของชีวิตร่วมด้วยช่วยกัน อย่างน้อยๆ ก็ไปกินข้าวดูหนังฟังเพลงด้วยกัน ไปเที่ยวไปเดินซื้อของด้วยกัน มันจำเป็นต้องมีการติดต่อสัมพันธ์กันระหว่างสองคน ฉะนั้น....ถ้าคนสองคนที่มาเจอกันแล้วเข้ากันไม่ได้ละ...นั่นแสดงว่าคนสองคนมีด้านที่ไม่เหมือนกันอยู่ (การที่ไม่เหมือนกันนั้น ตัดสินตรงไหนว่าดีหรือไม่ดีขึ้นอยู่ตรงที่ว่าทั้งสองคนเข้าใจในความต่างกันหรือเปล่าต่างหาก) เอาใจช่วยทุกคนที่กำลังเริ่มต้นรึไปได้ครึ่งรึไปได้หน่อยรึว่าไปได้เยอะแต่เจอะปัญหาอย่างว่าทุกคู่ครับ ...............................continued
ไม่ได้หา ก็แปลว่ามีแล้วนะสิ
555
ที่เกาหลีเปนไงมั่งฮะ พี่เอิร์ท หนาวมั้ยคร้าบบบ
วันนี้อากาศเย็นกว่าเมื่อวานแล้วครับ สงสัยเดี๋ยวหนาวอีกแน่ ๆ อยากหาคนมานอนกอดจัง ๕๕๕
หนาวจริงเหรอ? น้ำจะกลายเป็นไอได้ มันต้องใช้อุณหภูมิ ค่อนข้างสูงพอสมควร ไม่ใช่เหรอครับ ?
หนาวจริงเหรอ? จริงครับ หนาวจัง หนาวใจ น้ำจะกลายเป็นไอได้ มันต้องใช้อุณหภูมิ ค่อนข้างสูงพอสมควร ไม่ใช่เหรอครับ ? แว้ก .. อะไรเนี่ย เพื่อสุขภาพ ๆ
ปีนี้เชียงใหม่ยังไม่ค่อยหนาวเลย นี่ก้จะกลางเดือนพย แล้ว ตอนเที่ยงยังร้อนๆอยู่
ความรักไม่ยั่งยืน ...ต้องเผื่อใจไว้บาง นะคับ เดี๋ยวจะเศร้าหนัก พยายาม คิดบวก เข้าไว้ แล้ว ทุกอย่าง จะดีเอง เกี่ยวกันไหม
buzz เขียน: ความรักไม่ยั่งยืน ...ต้องเผื่อใจไว้บาง นะคับ เดี๋ยวจะเศร้าหนัก พยายาม คิดบวก เข้าไว้ แล้ว ทุกอย่าง จะดีเอง เกี่ยวกันไหม เกี่ยวคับน้องบัส เกี่ยว....