ห้องนี้รับปรึกษาปัญหา ทั้งความรัก ครอบครัว การเปิดเผยตัว การออกเดท การใช้ชีวิตคู่ (?) สงสัย อยากถาม ก็ถามมาได้เลยนะครับ จะช่วยแนะนำตามประสบการณ์นะครับ หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับเพื่อนๆ ที่ไม่รู้จะไปถามใครดีนะครับ *เรื่องที่ทำงานก็ถามได้นะครับผม
สวัสดีค่ะ คือว่าบีมีปัญหา ปัญหาของบีมันอาจจะเล็กน้อยสำหรับใครๆ หรือว่าอาจจะเล็กน้อยสำหรับพี่ด้วย คือว่า บีมีคนที่บีชอบอ่ะ แต่ว่าบีไม่แน่ใจว่าเค้าคิดยังไง มีการโทรคุยกันทุกวัน บีโทรไปบ้าง เค้าโทรมาบ้าง แล้วแต่ว่าเค้าจะว่ารึป่าว คือว่าเค้าเป็นคนเจ้าชู้อ่ะค่ะ มากๆด้วย วันว่างๆ เค้าจะมาหา ค่อนข้างที่จะทำเหมือนบีเป็นคนสำคัญ จะไปไหนก็โทรมาบอก แต่ไม่ได้โทรมาบอกตลอดนะค่ะ คือประมาณว่า เราจะคบๆกัน แต่ไม่เคยเปิดใจคุยกัน ประมาณนั้นอ่ะค่ะ แล้วมีอยู่เมื่อวานนี้ เค้าไปเที่ยวกับเพื่อน เค้าโทรมาบอกบี ว่าจะกลับดึก ถึงดึกมาก ถ้ายังไงจะโทรมาหาอีกที บีก็ตกลง บีอยากบอกว่าบีสบายใจที่เค้าทำแบบนี้ พอตอนดึกๆ เกือบเที่ยงคืนแล้วหละค่ะ บีโทรไปเช็ค ว่าเค้ากลับบ้านรึยัง แล้วบังเอิญว่า มีผู้หญิงรับสาย แล้วบอกว่าหล่อนเป็นแฟนกับเค้าอ่ะค่ะ บีก้อเลยงงๆ งงมากเลยค่ะ ว่าเค้าไปอยู่ด้วยกันยังไง ตกลงเค้าไปเที่ยวด้วยกันรึป่าว บีอยากถามอ่ะค่ะ แต่ว่าบีกลังคำตอบ บีกลัวว่าเค้าจะคบกับคนๆนั้นอยู่จิงๆ บีกลัวที่ต้องตกเป็นตัวเลือก ทั้งๆที่ปกติบีเป็นฝ่ายเลือก บีต้องทำไงดีค่ะ บีรบกวนตอบ คอมเม้นบี ทางE-mail ได้มั๊ยค่ะ Mori_run2807@hotmail.com ขอบคุณล่วงหน้านะค่ะ
หวัดดีค่าพี่เล็กกี้หนูมีปัญหาทางบ้านมาปรึกษาหน่อยอ่ะค่ะ ครอบครัวหนูเป็นครอบครัวที่ค่อนข้างยากจน พ่อกับแม่มีลูก 6 คน ที่บ้านหนูมีหนี้สินค่อนข้างเยอะ ในบรรดาลูกๆ ไม่มีใครเรียนสูงเลยซักคน ต่างคนถึงอายุจะเยอะแล้วก้อยังเอาตัวไม่รอดทำงานเงินไม่พอใช้ก็จะมาเอาที่แม่ ค่าใช้จ่ายในบ้านแม่ก็เป็นคนออกทั้งหมดแต่ก็ไม่มีลูกคนไหนที่จะช่วยค่าใช้จ่ายได้ทุกเดือน รวมทั้งตัวหนูเอง หนูอยากจะแบ่งเบาภาระที่บ้าน แต่ก็ไม่ได้เพราตัวหนูก็ต้องส่งตัวเองเรียนแถมยังต้องใช้หนี้ที่กู้เงินเรียนด้วย หนูจึงตัดสินใจไปอยู่กับแฟนข้างนอก ก็ใช่จะมีความสุขหรอกนะพี่เพราะแฟนหนูก็เห็นแก่ตัว ความคิดหนูพอหนูเรียนจบหนูจะหาเงินมาช่วยใช้หนี้สินในบ้าน แต่ก็อดเป็นห่วงที่บ้านไม่ได้เหมือนว่าหนูทิ้งเขามามีความสุขอยู่คนเดียว แถมโทรไปที่บ้านก็มีแต่ปัญหาคนในบ้านทะลาะกันบ้าง พ่อกับแม่บ้าง แถมน้องชายก็มีลูกก็ไม่มีคนเลี้ยง หนูสงสารพวกเขาแต่หนูไม่รู้จะทำไงเหมือนกัน ถ้าหนูกลับไปอยู่บ้านหนูคงต้องบ้าตายแน่เลย เพราะที่บ้านทำเลาะกันแทบทุกวัน อีกอย่างหนูอาจจะไม่ได้เรียนต่อ เพราะอยู่บ้านหนูก็อดไม่ได้ที่ต้องให้เงินกับน้อง เพราะแต่ละคนก็ไม่ได้ทำงาน หนูผิดไหมคะที่หนูออกมาจากบ้าน แล้วหนูต้องทำไงกับทางเดินชีวิตที่เลวร้ายแบบนี้นอกจากทำใจ มันแย่มากเลยพี่ หนูอยากจะทำอะไรหลาย ๆ อย่าง ที่ทำให้ครอบครัวหนูมีความสุข แต่มันยากมากเลยนะพี่สำหรับคนคนเดียว หนูยังมองไม่เห็นทางออกของชีวิตเลยตอนนี้ หนูมองไปรอบ ๆ บรรดาญาติๆทำไมครอบครัวของเขาดีจัง แล้วก้มกลับมามองตัวเองทีไรสงสารแม่กับพ่อเขาก็อายุ 60 แล้ว หนูอยากเป็นความหวังสุดท้ายของพ่อแม่ในบรรดาลูกๆ 6 คน ถึงแม้มันจะไม่ดีมากนัก แต่พอหนูพยายามทีไรแล้วก้มมองคนที่บ้าน หนูสงสาร หลานว่าทำไมเขาเกิดมาในที่ที่โชคร้ายแบบนี้ สงสารแม่กับพ่อที่ได้แต่ลูกไม่เอาไหน สงสารตัวเองที่ต้องโชคร้าย
สู้ๆ ทุกชีวิตนะครับ ..
ตอบคุณ มะเขือเทศ ครับ ขอเอาใจช่วยเป็นกำลังใจด้วยนะครับ *พี่เล็กกี้คงฟันธงไม่ได้หรอกนะครับน้องโจ แต่ว่าแสดงความเห็นและแนะนำจากสิ่งที่รู้ได้ครับ ถ้าฟังจากที่คุณมะเขือเทศเล่ามานั้น คุณสามีแสดงออกมาถึงความไม่อยากอยู่ใกล้ชิด ซึ่งเราเองก็ไม่อาจรู้ได้ว่า สาเหตุเกิดจากอะไร มีเพียงทางเดียวคือถามเค้าว่าทำไมถึงแสดงท่าทางอย่างนั้นกับเรานะครับ มองอีกมุมหนึ่ง แม้ผมจะไม่แน่ใจว่าเหตุใดที่ทำให้คุณสามี แสดงออกอย่างนั้น แต่ผมมองว่าตามที่คุณมะเขือเทศเล่ามาว่า เราพยายามเข้าใกล้เค้า พยายามโทรไปหา พยายามใกล้ชิด สิ่งนี้ก็อาจจะมีส่วน คล้ายกับที่พูดกันว่า ยิ่งไล่ ก็ยิ่งหนี หรือเหมือนกับการที่ใครสักคนหนึ่งจะไปไล่จีบใครอีกคนหนึ่ง คนที่ถูกจีบหรือถูกไล่ตามก็จะรู้สึกอยากจะหนีห่างออกไป ดังนั้นผมจึงแนะนำว่า ลองทำตัวเฉยๆ อย่าไปใส่ใจเขามากเหมือนก่อน ลองนั่งสมาธิ เข้าวัดทำบุญบ้าง เป็นกิจกรรมที่ดีนะครับ อาจจะทำให้สบายใจขึ้นและมองอะไรในมุมอื่นๆ บ้าง อย่าไปคิดถึงแต่เขา หรือสิ่งที่เขาทำเลย เป็นทุกข์ใจเปล่าๆ นะครับ ผมยังคงยืนยันสิ่งที่เคยแนะนำว่า ผมไม่ได้แนะนำให้ทนใช้ชีวิตที่ไม่มีความสุขนะครับ เพราะเชื่อว่ามันทรมาน และคงไม่สามารถอยู่กับมันได้ตลอด หากมันเป็นความทุกข์ แต่ที่ผมแนะนำคือให้เลือกทางที่เรามีความสุขที่สุด การทำเพื่อลูก ถ้ามันเป็นความสุขที่แท้จริงของเราแล้ว ก็เชื่อว่าจะมองข้ามปัญหาของคุณสามีไปได้ แต่หากเราทำเพื่อลูก แต่ก็ทนทุกข์มากๆ อย่างนี้ ก็คงไม่ใช่ทางออกที่ดี ที่เราจะอยู่กับมันไปได้ตลอดชีวิต ซึ่งทำให้คนบางคนเลือกที่จะแยกทางกัน เพื่อหาคนที่รักที่จะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขมากกว่า และก็อาจจะเป็นผลดีกับลูกมากกว่าด้วยนะครับ ก็ขอให้ตัดสินใจให้ดีดี ใจเยนๆ เลือกในสิ่งที่ตนเองต้องการมากที่สุดนะครับ เอาใจช่วยครับ *ตอบส่วนที่ถามว่า ถ้าเขาเป็นเกย์จะอยากมีอะไรกับผู้หญิงไหม โดยส่วนใหญ่แล้ว เกย์ไม่อยากมีอะไรกับผู้หญิงครับ ผมเองก็ยังมองว่า ประเด็นว่าเขาเป็นเกย์นั้นยัง 50/50 นะครับ น่าจะมีเหตุผลอื่นมาประกอบทำให้เขาแสดงออกแบบนี้ครับ
เป็นกำลังใจให้กับน้องโจด้วยนะครับ
ตอบ คุณบี ปัญหาของทุกคนย่อมสำคัญกับคนคนนั้นนะครับ พี่ไม่มองว่าเป็นเรื่องเล็ก หรือเรื่องใหญ่หรอกครับ สำหรับคำแนะนำ พี่มองว่า น้องกับเขาคนนั้น ก็ยังไม่ได้ตกลงกันว่าคบกันเป็นแฟน พี่ไม่รู้น้องอายุเท่าไร แต่คิดว่าเป็นวัยรุ่น วัยเรียน ซึ่งในวัยนี้ ผู้ชายเอง (ส่วนหนึ่ง) ก็ยังไม่ตกลงปลงใจเลือกคบใครเพียงคนเดียว เพราะยังไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไรกันแน่ (เป็นเพียงเหตุผลหนึ่ง) ดังนั้น การที่ไม่ได้ตกลงกันชัดเจนแล้ว เราก็ไม่สามารถจะไปแสดงความเป็นเจ้าของเขาได้นะครับ นั่นก็คือต้องทำใจถ้าเค้าอยู่กับคนอื่น ส่วนเรื่องใครเลือกใครนั้น พี่มองว่าขึ้นอยู่กับสถานการณ์ ถ้าเราไปไล่ตามใคร หรือไปชอบใครก่อน เราย่อมเป็นเหมือนผู้ถูกเลือกนั่นเอง แก้ไม่ยากก็คือ เลิกสนใจ ตัดใจจากผู้ชายคนนี้จะดีกว่า ถ้าน้องบีก็มีคนมาจีบอยู่ให้เลือกหลายคนแล้ว เราก็ไม่ควรจะไปแคร์คนที่ไม่ได้คิดจริงจังกับเรานะครับ แต่ถ้าน้องบีก็ยังคงต้องการจะชอบผู้ชายคนนี้ต่อไป ก็อย่าเอาประเด็นเรื่อง ใครถูกเลือก ใครเลือกใคร มาคิดเลย ไม่มีประโยชน์อะไร ทำให้หนักใจเปล่าๆ เอาเวลาไปคิดกับตัวเองดีกว่าครับว่า เราชอบเขาไปทำไม เพื่ออะไร คุ้มค่ามั้ยที่เรามาชอบเขา มาให้ความรู้สึกเขาไปแบบนี้ แล้วได้อะไรกลับมาบ้าง ทำไปเพื่ออะไร ผู้ชายยังมีอีกมาก แล้วเราจะไปใส่ใจคนที่แคร์เรา ไม่ให้เกียรติเราทำไมกันจริงไหมครับ แต่เรื่องนี้ต้องคิดได้เอง พี่บอกไปก็ช่วยไม่ได้ แต่ถ้าน้ิองตัดสินใจเอง ก็จะช่วยได้ครับ เอาใจช่วยนะครับ
ตอบคุณ moo ครับ เห็นใจและเอาใจช่วยนะครับผม น้องอย่าคิดมากไปเลยนะครับ พี่แนะนำว่า เราพยายามทำเต็มที่ที่เราทำได้ดีกว่า ในส่วนของการศึกษาเป็นเรื่องสำคัญ น้องต้องพยายามเรียนให้จบ เรียนให้สูงที่สุด การที่สามารถส่งตัวเองเรียนได้ไม่ต้องพึ่งพาพ่อแม่ก็ถือว่าช่วยแล้วในระดับหนึ่งนะครับ เพราะการศึกษาเป็นสิ่งสำคัญ และเป็นตัวกำหนดชีวิตในอนาคตของน้อง เป็นตัวกำหนดว่าจะทำอาชีพอะไร จะมีรายได้เท่าไร ซึ่งส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของน้อง ดังนั้นตั้งใจเรียน ให้เต็มที่ ให้มีความรู้ความสามารถ ไม่ใช่แค่เอาใบจบนะครับ สำหรับครอบครัว ถ้าน้องทำงาน หาเงินเลี้ยงตัวเองได้ ผ่อนเงินกู้เรียนได้ แล้วมีเหลือ จะส่งไปให้ที่บ้านช่วยจุนเจือพ่อแม่ ก็เป็นการกตัญญูที่ดีครับ อย่าไปคิดว่าเงินนั้นจะไปเลี้ยงใคร อย่างน้อยก็ต้องช่วยผ่อนเบาภาระของพ่อแม่ได้บ้างแน่ ไม่มากก็น้อย แต่ถ้าน้องเองก็ยังไม่มีเงินเหลือ ประหยัดแล้ว ไม่ได้ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ก็ยังไม่มีเหลือ การที่เราไม่ได้ส่งเงินไปให้พ่อแม่ก็ไม่ผิดหรอกครับ เพราะหากเราส่งเงินไปแล้วเราไม่มีเงินพอใช้ชีวิต ไม่มีเงินพอส่งเงินที่กู้มาเรียน ก็จะเพิ่มปัญหาให้พ่อกับแม่ในที่สุดได้เหมือนกัน เรื่องปัญหาครอบครัวนั้น น่าเห็นใจ คงไม่มีใครอยากเกิดมาแล้วมีความทุกข์ แต่พี่มองว่าแต่ละครอบครัวก็มีปัญหาแต่ต่างกันไป อย่าไปคิดโทษตัวเอง โทษโชคชะตา ที่ให้เราเกิดมาเลย ลองมองไปที่คนที่ไม่มีครอบครัว อยู่ตัวคนเดียว คนที่พิการแขนขาแต่ก็ยังสู้ชีวิต ใช้ชีวิตได้เหมทอนคนปกติ แล้วน้องจะรู้ว่าเราเกิดมาโชคดีเพียงไรที่มีความสมบูรณ์อย่างนี้ เราก็ต้องเอาตัวรอดได้เหมือนกันนะครับ สู้ๆ นะครับผม เอาใจช่วยครับ
สวัสดีค่ะพี่เล็กกี้ เห็นพี่หายไปหลายวัน (แอบเป็นห่วงนะค่ะ) พี่สบายดีนะค่ะ ขอบคุณอีกพันๆครั้งสำหรับคำแนะนำ ที่ทำให้น้องมีกำลังใจมากยิ่งขึ้น พบทางสว่างมากขึ้น มองกว้างมากขึ้น ขอเข้ามาคุยกับพี่เล็กบ่อยๆนะค่ะ.. แต่ถ้าเกิดน้องพูดวกวนไปมา โปรดเข้าใจนะค่ะ คนกำลังฟุ้งซ้าน รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ ถึง..น้องโจ ขอบใจนะจ๊ะที่ให้คำแนะนำที่ดีๆกับพี่ น้องโจน่ารักที่สุดเลย
ขอบคุนทุกกำลังใจที่มีให้นะคะ จะพยายามและสู้ต่อไปค่ะ ขอบคุนนะคะ
leggy เขียน: เป็นกำลังใจให้กับน้องโจด้วยนะครับ ขอบคุณค้าบบบบบบบ
อังกฤษ
ไทย
|
