ห้องนี้รับปรึกษาปัญหา ทั้งความรัก ครอบครัว การเปิดเผยตัว การออกเดท การใช้ชีวิตคู่ (?) สงสัย อยากถาม ก็ถามมาได้เลยนะครับ จะช่วยแนะนำตามประสบการณ์นะครับ หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับเพื่อนๆ ที่ไม่รู้จะไปถามใครดีนะครับ *เรื่องที่ทำงานก็ถามได้นะครับผม
หวัดดีครับพี่เล็ก และเพื่อนๆทุกคน ปกติไม่เคยอยากจะหาใครปรึกษาขนาดนี้ เลยครับ แต่วันนี้ต้องปรึกษาจริงๆ เพราะว่าเพิ่งเลิกกะแฟนมาอย่างสดๆร้อนๆ ผมเสียใจมากครับ T_T คือเราเป็นแฟนกันมาประมาณ 5 เดือนแล้วครับ เริ่มจากการเป็นเพื่อนกันก่อน ผมเป็นคนที่หน้าตาไม่ดี หุ่นไม่ดี แต่เป็นคนอารมย์ดี เขาก็เลยเริ่มมีใจให้ผม และความรักของเรามันกระทันหันมาก จริงๆแล้วผมก็ชอบเขาแต่แรกแต่ไม่กล้าบอก เพราะว่าเราเป็นเพื่อนร่วมห้องกัน จนมาวันนึงผมไม่ได้บอกเขา แต่เขาทำให้ผมรู้ว่า เขาก็รักผมเหมือนกัน เพราะผมไปค้างบ้านเขา แล้วเราก็เลยตกลงกัน ^^ พอคบกันมาสักระยะ เขาเริ่มรู้สึกว่าผมไม่ใช่ แต่ผมก็ยังไปรับไปส่งเขาทุกวัน ผมคิดอย่างเดียวแค่ว่า การที่ผมได้เห็นเขาถึงบ้านอย่างปลอดภัยก็เป็นความสุขของผม ถึงแม้ว่าบ้านผมจะห่างกับเขามากก็ตาม แต่ผมก็ยอมเสียเวลาเพื่อที่จะได้อยู่กะเขาเพิ่มขึ้น สิ่งที่ทำให้เราไม่สามารถเปิดเผยได้คือเวลาที่อยู่ที่มหาลัย เราไม่สามารถบอกใครได้เลย ว่าเราเป็นอะไรกัน = = แต่เราจะรู้ซึ่งกันและกันว่า เราสองคนเป็นมากกว่าเพื่อนกันแล้ว แต่สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกว่าเขาไม่ได้รักผมแล้ว ผมไม่สามารถจับมือเขาได้เหมือนแต่ก่อน ผมไม่สามารถกอดเขาได้ บางทีผมรู้สึกว่าผมไม่สามารถที่จะมองแม้แต่ตาของเขาได้เลย บางเรื่องราวเราก็ไม่เข้ากัน บางสิ่งที่เราเข้ากันได้ แต่บางสิ่งเราก็ไม่เข้ากันเลย บางทีผมก็รู้สึกว่าผมผิด ผมยอมสละทุกอย่าง แม้แต่ความเป็นตัวของตัวเอง ก็สละให้เขา แต่วันนึงผมเริ่มสงสัยเขา เขาก็เจ้าชู้ไปวันๆ บางทีแค่เขาเล่น Hi5 Camfrog ผมก็หึงเขาินิดๆ จนวันนึงถึงจุดที่ว่ามีคนๆนึงที่ผมรู้สึกว่าคนๆนี้ไม่ใช่เพื่อนของเขาแน่ๆ เขาบอกว่าเขาคุยเข้ากับคนๆนั้นทุกอย่าง คำพูดนี้เขาก็เคยบอกผมตอนเราคบกันใหม่ๆ เขาบอกว่าคนๆนั้นแมนมากๆ ก็ก็เคยมองผมแบบนั้นในตอนที่ เราคบกันใหม่ๆ แต่ผมไม่เคยมองเขาเลย ไม่ว่าเขาจะเป็นอะไร ผมรักเขาเสมอ เขาถามผมว่าถ้าเกิดวันนึง เขาไม่ได้เป็นแบบนี้ เขากลายเป็นสาวๆไปเลยผมจะรักไหม ผมได้แต่บอกไปว่าต่อให้พิการขาหักแขนขาด ผมก็ยังรักเขา วันนี้ผมกับเขาเพิ่งเป็นเพื่อนกัน เราคุยกัน ผมเห็นเขาเล่าเรื่องคนที่เขาบอกว่าเป็นเพื่อนให้ฟังแล้วมีความสุขมากๆ ผมก็เลยถามเขาตรงๆ เราก็เลยเปิดใจคุยกัน ผมเตรียมใจไว้แล้ว และผมเห็นว่าเขาคุยเรื่องแฟนคนใหม่เขาแล้วมีความสุข ผมก็เลยยอมที่จะให้เขาไปคบกับคนใหม่ ทั้งๆที่ผมตลกกลบเกลื่อนแต่ในที่สุดผมก็ทนไม่ไหว ผมร้องไห้ออกมา ให้เพื่อนให้ มันอัดอั้นตันใจ มันไม่ไหวจริงๆ ผมได้แต่ปล่อยโฮออกมาไม่ยั้ง พอร้องไห้แล้วผมสบายใจพิลึก เพื่อนทุกคนปลอบใจผม ผมดีใจมากรู้สึกเหมือนว่าผมไม่ได้อยู่คนเดียว ตอนนี้ผมรู้สึกว่าผมเริ่มรู้จักตัวเองแล้ว ตลอดเวลาที่ผมรักเขามันเป็นช่วงเวลาที่ดีมาก ผมให้เขาทุกอย่าง ตั้งแต่เกิดมา ผมให้จูบแรกกับเขา เขาเป็นคนแรกของผม ผมรักเขาอย่างหมดใจ แต่ตอนนี้ เราเป็นเพื่อนกัน ผมยังต้องเจอเขาอีก 4 ปี ยังไงผมก็รู้สึกว่า เป็นแบบนี้ ก็ดีเหมือนกัน T_T แต่ตอนนี้ผมอยากหาที่ปรึกษามากมาย ใจนึงผมก็อยากตามหารักใหม่ แต่รอสักพักดีกว่า
ตอบคุณ หมองตื้อ นะครับ ขออภัยที่มาตอบช้าหน่อยนะครับผม จากที่ผมดูที่คุณหมองตื้อเล่าให้ฟัง ผมคิดว่า เค้าคงไม่ถึงกับประสาทหรอกนะครับ แต่อาจจะปัญหาทางบ้านของเขาทำให้เขาเครียด และแสดงออกมาเป็นความรุณแรงและอารมณ์ที่ฉุนเฉียว ซึ่งกรณีนี้ ค่อนข้างเป็นห่วงคุณหมองตื้อนะครับ กลัวโดนลูกหลงเวลาเขาปาข้าวของ หรือหากรุนแรงกว่านี้ เกิดทำอันตรายอะไรเราโดยไม่ตั้งใจ ก็จะยิ่งแย่นะครับ คนที่ชอบใช้อารมณ์รุนแรงเป็นคนที่ไม่ควรอยู่ใกล้ เพราะเราก็เห็นข่าวมามากแล้วใช่ไหมครับ เวลาเรื่องที่ไม่ดีเกิดขึ้น ส่วนหนึ่งก็มาจาก อารมณ์ชั่ววูบ ซึ่งบางครั้ง คนที่อารมณ์รุนแรงควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้แบบนี้ เราไม่สามารถไปควบคุมเขาได้ คาดเดาก็ไม่ได้ว่าอารมณ์เขาจะทำให้เขาทำอะไรบ้าง คำแนะนำก็คือปลีกตัวให้ห่างดีกว่าครับ อีกกรณีหนึ่งคือ เขาจงใจแสดงอารมณ์ไม่พอใจเพื่อให้เราเห็น เรากลัว จะได้ไม่กล้าที่จะไปต่อว่าเขา หรือจะได้ไม่ขัดใจเขา ก็มีความเป็นไปได้ด้วยเหมือนกัน แต่ไม่ว่าจะเป็นเพราะสาเหตุใด ทั้งสองข้างต้น หรือสาเหตุอื่น หากมีความเสี่ยงที่จะเป็นแบบแรก ไม่ว่ามากหรือน้อย ก็ไม่ควรที่จะเสี่ยงให้เกิดอันตรายต่อตัวเองนะครับ ก็ขอให้คุณหมองตื้อคิดถึงความปลอดภัยของตัวเองให้มากๆ คิดถึงคนที่เค้ารักเรา เช่น พ่อ แม่ แล้วลองคิดดูครับว่าจะทำอย่างไรต่อไปดีครับ เป็นห่วงตัวเองให้มากที่สุดก่อนที่จะห่วงคนอื่นนะครับ เพราะหากคุณเป็นอะไรไป ผมเชื่อว่ามีคนไม่น้อยที่จะเสียใจนะครับ คิดวันนี้ยังทัน ก่อนที่จะเกิดอะไรขึ้นนะครับผม เอาใจช่วยครับ
ขอบคุณน้อง am_joe ที่มาแชร์ประสบการณ์นะครับ พี่ก็เอาใจช่วยด้วยคนนะครับ เก่งมากครับน้อง ^^ ขอบคุณคุณ Joe ด้วยนะครับผม
ตอบน้อง บี นะครับ พี่เข้าใจความรู้สึกของน้องนะครับ ความรู้สึกอึดอัดที่เขาไม่ติดต่อมา ในใจเราก็รออยู่ แต่ก็ไม่อยากจะโทรไป พี่ก็เคยผ่านมาเหมือนกันครับ แต่น้องบีเชื่อไหมครับว่า จริงๆ แล้ว ความรู้สึกของเรานั้น เราเป็นคนกำหนดเอง จะทุกข์หรือจะสุข ส่วนใหญ่แล้วก็เป็นเพราะเราทั้งนั้น ดังนั้นหากน้องอยากจะหลุดพ้นจากความรู้สึกทรมานอย่างนี้ คนที่จะต้องทำให้มันเกิดขึ้นคือตัวน้องเองครับ คำแนะนำของพี่นะครับ สิ่งที่ต้องทำคือ ตัดใจ ครับ พี่เข้าใจว่าทำยาก แต่ถ้าน้องยังไม่ตัดเขาออกไปจากใจ ก็จะต้องทนรู้สึกอย่างนี้ และใช่ครับ ปิดโอกาสตัวเอง และน้องก็จะไม่สบายใจที่จะคบกับคนอื่นด้วยสิ่งที่คาราคาซังอยู่ (อาจจะในใจน้องคนเดียว) พี่จะแนะนำเทคนิคให้ คนเราทุกคนก็ต่างมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ปัญหาที่เราตัดใจจากคนที่ชอบยาก ส่วนหนึ่งมาจากเรามองเห็นแต่ข้อดีของเขา (นั่นคือเวลาที่เราชอบเขาข้างเดียว หรือ อกหัก๗ ในขณะที่เราก็จะมองเห็นแต่ข้อเสียของเขา เมื่อ เราคบกันแล้วอยากจะเลิกกับเขาแล้วเพราะยังไม่ถูกใจ หรือพบคนอื่นที่ดีกว่า ซึ่งเป็นเรื่องที่ปกติมาก คนเป็นกันแบบนี้มากมาย ... ดังนั้น น้องต้องคิดให้สุดขั้วไปเลย เช่น ในขณะที่เขาคบน้องเขาแอบคนอื่นอยู่ตลอด หรือหลอกน้องมาตลอดว่าเขาไม่มีแฟนทั้งที่มีอยู่ก่อนแล้ว หรือ เขาแอบขโมยเงินของน้องไป หรือ เขาทำร้ายน้อง ซึ่งหากเหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้น (ซึ่งน่าเศร้าที่บางคนก็พบสิ่งเหล่านี้จริงๆ นะครับ) ความรู้สึกของน้องจะเปลี่ยนไปได้มาก กับคนที่ยังไม่ได้มีความทรงจำร่วมกันมากนัก จะไม่ยากเลยเมื่อความรู้สึกเปลี่ยนแล้ว ความไม่ไว้วางใจเกิดขึ้น ความชอบที่เห็นแต่ด้านดีของเขาจะหมดลงไป และน้องจะไม่เสียใจเลยที่เลิกคบกับคนไม่ดีอย่างเขา วิธีนี้เป็นวิธีหักดิบที่ได้ผลดีพอสมควรนะครับ แต่น้องต้องคิดไปอย่างนั้นจริงๆ ถึงจะได้ผล พี่เชื่อว่าไม่ได้ทำง่าย แต่ทำได้ถ้าน้องพยายามนะครับ หวังว่าจะช่วยได้สักนิดหน่อยก็ยังดี พี่ให้อีกเหตุผลหนึ่งที่ไม่ต้องจินตนาการมาก น้องจะเห็นคุณค่าของคนที่เขาไม่เห็นคุณค่าของเราไปทำไมกันครับ ลองคิดดูนะครับ พี่ยังคงพูดคำเดิม ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก โดยธรรมชาติแล้ว คนเราไม่สามารถหลีกหนีจากความ แก่ เจ็บ และตายไปได้ ดังที่พระพุทธเจ้าได้สอนไว้ แล้วน้องจะมามัวเสียเวลาไปกับคนที่ไม่เห็นคุณค่าของเราไปทำไม เอาเวลา เอาใจ ไปให้ความสำคัญกับคนที่เห็นคุณค่าของเรา เช่น พ่อ แม่ และครอบครัว ยังดีกว่านะครับผม เอาใจช่วยนะครับ
ตอบน้อง eiroscupid ครับ พี่ยินดีเป็นที่ปรึกษาให้นะครับ พี่ขอชื่นชมว่าน้องตัดสินใจได้ถูกต้องนะครับ ฟังจากที่เล่ามาแล้วพี่กลับรู้สึกว่าน้องเดินได้ถูกทาง โดยไม่ต้องให้พี่แนะนำเลยในการรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่พี่จะแนะนำแถมให้เพิ่มเติมสำหรับคนที่เก่งในการจัดการกับความรู้สึกของตัวเองได้แล้วอย่างน้องนะครับ ก่อนอื่นขอชมก่อนว่า การคุยกับเพื่อน (ที่ไว้วางใจได้) เป็นทางออกที่ดี การได้ร้องไห้ออกมา เป็นการระบายความรู้สึกที่ค้างคา ความเสียใจออกมาเป็นรูปธรรมที่ดี น้ำตาร่างกายผลิตได้เองและยังสามารถรักษาแผลในใจได้เป็นอย่างดี กว่าการเก็บกดความรู้สึกไว้ ซึ่งจะปลดปล่อยออกมาเป็นอารมณ์ที่รุนแรงหรือไม่ดีต่อสุชภาพมากกว่านะครับ เพียงแต่น้ำตาจะได้ผลต่อเมื่อ เราต้องมีสติด้วย ไม่ใช่ร้องไห้ฟูมฟายไม่คิดอะไร ร้องแล้วก็ร้องอีกอยู่ร่ำไป อย่างนี้แสดงว่าติดกับของน้ำตา คือร้องไห้แล้วได้ปลดปล่อย แต่ก็อยากทำอีกเรื่อยไป ไม่คิดพัฒนาหรือแก้ปัญหาอะไรให้ตัวเอง แบบนี้ร่างกายจะย่ำแย่ตามไปด้วย ไม่ได้ช่วยเลยนะครับ (ซึ่งพี่รู้ว่าน้องไม่ได้เป็นแบบนี้) .. ควรขอบคุณเพื่อนมากๆ สำหรับเพื่อนดีดี ที่รับฟัง และให้น้องได้ระบายความรู้สึกออกมาอย่างสบายใจนะครับ คำแนะนำแถมๆ จากพี่ พี่จะเล่าให้ฟังว่า เชื่อไหมครับว่า ส่วนใหญ่แล้ว เกย์ไม่ได้สมหวังกับรักแรกกันหรอกครับ จะจูบแรก จะรักแรก จะคนที่มีอะไรด้วยครั้งแรกก็ตาม เพราะคนอย่างเราๆ ไม่มีครู ไม่มีตัวอย่าง ไม่มีต้นแบบ ต่างต้องเรียนรู้ชีวิต และความรักกันเองทั้งนั้น ประสบการณ์ครั้งแรก (รวมถึงการคบแฟนคนแรก) จึงมักเป็นด่านทดสอบและโรงเรียนฝึกฝนความรู้สึก ให้รู้จักตัวเอง ให้รู้ว่าอะไรที่ควรทำ อะไรที่ไม่ควรทำ ทำอะไร ในระดับเท่าไรถึงจะดี เป็นต้น ดังนั้น ใครๆ ก็ต่างผิดหวังกับรักครั้งแรกทั้งนั้น ไม่ใช่แต่เรา อย่าไปคิดติดยึดอยู่กับคนรักแรกหรือจูบแรกแบบในละครหรือในหนัง เพราะชีวิตจริงไม่ได้เป็นแบบนั้น (พี่เชื่อว่าคนส่วนใหญ่ แม้จะชอบหนัง แต่ไม่มีใครอยากจะมีชีวิตที่ลำบาก และเศร้าแบบในหนังหรือละครนะครับ) ดังนั้นขอให้ทุกบทเรียนเป็นประโยชน์ต่อการใช้ชีวิตของเราในอนาคตดีกว่านะครับ และดูจากรูปที่โพสท์แล้ว พี่ว่าน้องก็น่ารักออกนะครับ มีคนชอบน้องอีกเยอะครับ เพียงแต่ว่าน้องจะชอบเขาหรือเปล่าเท่านั้นเอง พี่ไม่ห่วงเลยครับ ทิ้งท้ายอย่างหนึ่ง หลังจากชมแล้ว พี่ก็มีข้อติ ให้น้องปรับปรุงตัวนะครับ พี่มองว่าน้องยังมีทัศนคติที่เคารพและเห็นคุณค่าของตัวเองน้อยไปอยู่ เวลาเรารักใคร เรารักได้ เราทำอะไรให้เขาได้ แต่อย่าทำจนไม่เห็นความสุขของตัวเอง เหมือนลืมตัวเองไป การเสียสละหรือการให้ที่ดี ต้องมีความพอดี ไม่ใช่ให้เสียจนเหมือนทุ่มเทไปทั้งชีวิต ทั้งหัวใจ เหมือนเอาความสุขในชีวิตไปแขวนไว้บนความเสี่ยง ขึ้นอยู่กับเขาคนนั้นว่าจะเป็นคนกำหนดความสุขหรือทุกข์ของน้อง เหมือนพนันหมดตัว แล้วรอลุ้น ... ถ้าน้องเห็นเหมือนพี่ว่า การพนันหมดตัวอย่างนั้นมันไม่ดีอย่างไร สิ่งที่น้องให้เขาหมดใจแบบนี้มันก็ไม่ดีเหมือนกันนะครับ เรื่องนี้น้องต้องฝึกด้วยตนเอง เชื่อพี่เถอะครับว่าน้องจะมีความสุขมากกว่านี้ ถ้าน้องเห็นคุณค่าของตัวเองและเคารพตัวเองมากขึ้นนะครับผม เอาใจช่วยนะครับผม
ขอบคุณครับพี่เล็กกี้ ผมก็ว่าข้อนั้นแหละ เป็นส่วนที่แย่มากในตัวผม คือเรื่องไม่เคารพ ไม่เป็นห่วงตัวเอง ผมก็อยากจะแก้ให้ได้ บางทีก็รู้สึกอิจฉาเพื่อน ที่คู่เขาเป็นแฟนกันอย่างเพื่อน และคบกันมา 2 ปีแล้ว โดยที่ไม่มีใครต้องเสียสละให้ใครเพียงคนเดียว ตอนนี้ผมก็ดีขึ้นและครับพี่เล็กกี้ ยิ่งได้อ่านที่พี่แนะนำเพิ่ม ยิ่งมีกำลังใจต่อไป ตอนนี้ใกล้สอบแล้วกลางภาค อีกสัปดาห์เดียว ผมเอาเวลาไปคิดเรื่องสอบดีกว่า ><
ถึงน้อง eiroscupid ครับ ดีมากครับน้อง ตั้งใจเรียน ตั้งใจสอบนะครับ อย่าไปอิจฉาเลย เวลาของการคบกัน มันไม่ได้เป็นทุกสิ่งทุกอย่าง และเอามาเทียบกันไม่ได้เสมอไป บางคู่บอกว่าคบกันนาน แต่แทบไม่ได้เจอกัน ไม่ได้ใช้เวลาร่วมกันเลย บางรายไม่ค่อยจะใส่ใจกันแล้วด้วย แค่ได้ชื่อว่ายังไม่ได้เลิกกันให้รู้สึกดีว่ายังมีแฟนอยู่ ก็มี เราก็เอาใจช่วยทุกคู่ที่คบกันขอให้คยกันยืนยาวนะครับ แต่ก็อย่าไปยึดติดกับมัน เพราะสิ่งที่แน่นอนที่สุดในโลกนี้คือความไม่แน่นอน มีความรักก็ขอให้มีอย่างมีสติ รู้จักหน้าที่ของเรา (คือการเรียน) ด้วย และ เป็นคนดีนะครับ สอบได้คะแนนเยอะๆ นะครับ
อ่ะ ผ่านๆๆๆๆๆๆ ทู้กกกกกกกก วิชา ล่ะ ได้ เอ ทุกวิชานะน้อง....^^
อยากได้อยู่นะ >w< แต่ได้ สัก 3 ตัวก็ดีใจแย๊ว A
555
อังกฤษ
ไทย
|
